Met volgende vragen kan je zelf nagaan of je kindje goed ziet:

  Klaagt je kindje regelmatig over hoofdpijn?

  Wrijft je kindje dikwijls in zijn ogen?

  Is je kind ouder dan 3 maanden en kijkt hij een beetje scheel?

  Zit je kind bijna met zijn neus op het boek dat hij bekijkt?

  Laat je kind zijn hoofdje naar voren hangen wanneer hij speelt, stapt?

Als blijkt dat je op een van deze vragen ’ja’ kan antwoorden, spreek er dan zo snel mogelijk over met je arts.

Sommige gezichtsstoornissen zoals bijziendheid, verziendheid en astigmatisme kunnen al vroeg optreden.

Hoe vroeger deze stoornissen worden opgespoord en verzorgd, hoe groter de kans dat ze genezen zijn op de leeftijd van 6 jaar.

In vele gevallen worden oogtesten automatisch uitgevoerd als je met je kind op raadpleging gaat. Als je toch bijkomende vragen hebt of denkt dat je kindje last heeft van een gezichtsstoornis, aarzel dat niet er met je arts over te praten of een bijkomend onderzoek te vragen.

Om het gezichtvermogen van je baby zo goed mogelijk te beschermen, is een goede verlichting belangrijk.

De verlichting moet altijd gericht zijn op de activiteit van je kindje wanneer het tekent, in een boekje kijkt, knutselt of een andere activiteit uitvoert die een inspanning van de ogen vergt. Als de lichtbron niet sterk genoeg is, zullen de ogen te snel vermoeid raken.

Als je kind naar TV kijkt, moet hij voldoende ver zitten (vijf keer de afstand van de diagonaal van het scherm). Zoniet kan deze activiteit de ogen beschadigen.

Als het licht echter te sterk is, aarzel dan niet om je kind een zonnebril op te zetten.

De spiegel is een goed hulpmiddel voor het kleine kind om kennis te maken met zichzelf en om zijn uiterlijk te ontdekken.

Deze ontdekking vindt geleidelijk aan plaats want een klein kindje beschouwd het beeld van zichzelf in eerste instantie als een vreemd wezen.

Het is door zijn gezichtje naast het gezicht van vader of moeder in de spiegel te zien, dat het kind stilaan doorkrijgt hij zichzelf ziet.

Omdat je baby de eerste maanden slechts tot 25cm afstand kan zien, moet je hem uiteraard op minder dat 25 cm van je gezicht houden om visueel contact te kunnen creëren. Op die kleine afstand kan je baby je aankijken en de bewegingen van je hoofd volgen.

Bovendien moet de baby zich in een gunstige, alerte fase bevinden om te kunnen reageren. Hij moet ten eerste de ogen willen openen, wat de eerste dagen niet altijd het geval is. Ten tweede moet hij niet vermoeid of gespannen zijn want in dat geval zal hij evenmin je blik willen vasthouden. Probeer dus geduldig te wachten op het goede moment.

De periodes waarin de baby echt alert is, zijn slechts van korte duur maar je zal die periodes snel leren herkennen. Zo zal je dagelijks van het ideale moment kunnen gebruik maken om even visueel contact te hebben met je baby.

De eerste blikken die de baby met zijn ouders uitwisselt, zijn belangrijk om elkaar te herkennen maar ook om zich aan elkaar te hechten.

Geleidelijk aan zal het kind begrijpen dat het feit dat hij zijn ouders even niet ziet niet noodzakelijk wil zeggen dat ze hem achtergelaten hebben.

Je kan je kind trouwens snel leren dat personen of voorwerpen die hij niet kan zien toch blijven bestaan. Blijf tegen je baby spreken terwijl je niet meer in dezelfde kamer bent of terwijl je baby je niet ziet. Zo zal hij snel weten dat je niet verdwijnt zodra hij je niet meer ziet.

Vroeger dacht men dat baby’s blind waren bij de geboorte en dat ze pas een poosje later konden zien. Ondertussen weten we wel beter. De foetus opent zijn ogen voor de de eerste keer als hij zich nog in de baarmoeder bevindt. Op dat moment kan hij uiteraard enkel de meest intense lichtstralen waarnemen.

Bij de geboorte kan een baby al zien. Een pasgeborene volgt bijvoorbeeld met de ogen het licht en kan een voorwerp onderscheiden dat zich op 25 cm van hem bevindt. Deze afstand komt overeen met de afstand tussen de baby en de voedende persoon.

De voorwerpen die het meest baby’s aandacht trekken, lijken enigszins op een menselijk gezicht. In het gezicht zijn het waarschijnlijk de glanzende ogen en de mond die de baby het meest interesseren. Als het gezicht gevoelens uit, wordt de aandacht van het kind nog meer geprikkeld.

De pasgeborene zal snel het gezicht van zijn ouders herkennen. In het algemeen heeft de baby een uitgesproken voorkeur voor felle kleuren en contrastrijke voorwerpen.

Het gezichtsveld van een baby is echter tamelijk beperkt waardoor sommige baby’s aanpassingsproblemen hebben en af en toe gaan loensen. Geleidelijk aan wordt de oogbol ronder en soepeler. Na 3 maanden ziet de baby al 2,5 meter ver en vanaf 6 maanden is zijn gezichtsveld volledig af.